Wijzende mannen

Ze zijn tegelijk aandoenlijk en ridicuul, krantenfoto's waarop mannen of vrouwen (maar meestal zijn het toch mannen) met de vinger nog eens heel nadrukkelijk - we zouden er anders wel eens naast kunnen kijken - aanwijzen waar de moord/diefstal/overval/aanrijding/overstroming... precies gebeurd is. Ook in de zaak van De Rechtvaardige Rechters ontbreken ze niet. En daar hebben ze zeker iets ridicuuls. Zelfs een bijziende kan moeilijk naast zo'n gat kijken

Rechtvaardige Rechters terecht?

Geen paniek, ze zijn niet terecht. Het gaat gewoon om een wedstrijd van De Standaard. Iedereen mag een originele voorpagina bedenken. De winnaar krijgt de echte voorpagina, op 3 januari 2011.
Een van de inzendingen is de pagina hierboven. Ze komt van Tom Lambrecht uit Mariakerke (Gent). Op de foto zien we een vergaderzaal met de Rechtvaardige Rechters als tafel. Onder de foto staat: "Rechtvaardige Rechters ligt al 50 jaar als tablet."
Of deze pagina het op 3 januari haalt, dat beslist de redactie van De Standaard. Maar ook het publiek kan stemmen. De populairste voorpagina van elke maand wint een iPad. De Rechterspagina kreeg ondertusen 26 stemmen.

Volgende bericht op woensdag 17 november 2010.

Eindelijk een museum (2)

Het STAM is een schot in de roos. In het openingsweekend liep het storm voor het nieuwe Gentse Stadsmuseum. Het leek wel alsof heel Gent erbij wilde zijn. En overal hoor ik goede commentaren.
Het VRT-televisieprogramma Vlaanderen Vakantieland zond op 23 oktober een mooie reportage uit over het STAM. Ook de zaal met De Rechtvaardige Rechters kreeg uitgebreid aandacht.
Hier kun je de reportage nog eens bekijken. Het fragment over De Rechtvaardige Rechters begint na 5'30". Ik neem reporter Vincent Verelst op sleeptouw in de STAM-zaal en vervolgens in en rond de Sint-Baafskathedraal. Het orgelpunt is de ingenieuze theorie van Patrick Bernauw.

"Ik heb het altijd geweten"

Wat een verblijf in Villa Vanthilt al niet vermag. De telefoon heeft niet stil gestaan vandaag. Mijn mailbox puilt uit.
Zijn de revue gepasseerd: Radio 2 (om twintig voor zeven al - a.m.!), AVS, TV Oost, Gazet van Antwerpen en De Gentenaar - de laatste fotograaf is net buiten (het is nu half zeven p.m.). En dan vergeet ik de uitgeverij die vroeg of ik geen tweede boek wilde schrijven over de zaak.
TV Oost wilde me interviewen in Wanzele (Lede). Tricky. De plaats waar Julienne Minne met dat zwarte pak zou zijn uitgestapt, mag nog niet openbaar worden gemaakt. De kerk in het midden dan maar, de kerk van Wanzele.
Ik was nog niet goed uitgestapt of ik werd aangeklampt door een man, een leraar. "Ik heb u gisteren gezien op tv. Ik heb het altijd geweten dat het in Lede zat. Ik heb het altijd geweten." Met een heel verhaal erachteraan over de connecties tussen zijn familie en die van een mogelijke tweede dader.
De federale politie heeft ook nog eens gebeld. Om een datum af te spreken voor een gesprek. Ze nemen het spoor ernstig. Over enkele dagen ga ik daarnaartoe. Wie wil nog slapen?

“Den gewonen gang”

Krantendirecteurs die hun hele archief online zetten, verdienen een standbeeld. De Nederlandse Leeuwarder Courant heeft het vorig jaar al gedaan, meer dan 250 jaar kranten die je zomaar vanuit je luie zetel kan lezen.
Ik ben er zonet op gebotst en kon het niet laten natuurlijk. “Rechtvaardige Rechters” intikken. Ik kreeg meteen een mooie lijst resultaten, enkele verassende resultaten zelfs. Een stuk van correspondent Brusselaar bijvoorbeeld, die enkele uren na de eerste vaststellingen van de diefstal al op de plaats van de misdaad was.
De correspondent had meteen in de gaten “hoe men het te Gent met het schilderij vrij gemoedelijk opvat althans wat de bewaking betreft. Want deze diefstal toont onbetwistbaar aan, dat er te weinig voorzorgen waren genomen voor de veiligheid van ’t wereldvermaarde stuk dat zoowel voor Vlaanderen als voor Nederland een gemeenschappelijk cultuurbezit bezit is.”
Nog interessanter is dat het er ook na diefstal nog steeds gemoedelijk aan toeging in de kathedraal (let ook op de mercantiele onderkoster): “In St. Baafs, waar wij verwachtten slechts op vertoon van onze perskaart te worden toegelaten, bleek niemand eenige moeilijkheid te ondervinden om de kapel te betreden, die vlak naast het hoogkoor is gelegen en waar het beroemde veelluik van de gebroeders Van Eyck wordt bewaard. Terwijl de koster ons vriendelijk en met vele bizonderheden vertelde hoe de diefstal was ontdekt, was de onderkoster druk bezig met den verkoop van illustraties van het schilderij. Dit wees niet op een paniekstemming. De politie was gekomen en had het noodige gedaan. Voor het overige ging alles den gewonen gang.”
Liefhebbers van complottheorieën zullen het graag lezen.